Hakan Toker i ne kadar beğendiyse Muhammer Başoğlu nu da bir o kadar beğenmedim. Açıkçası olumlu tek bir hareketini bile görmedim. Muhammer için daha çok yol var. Savunmanın ortasında ilk kez Sakaryaspor forması giyen bir diğer isim Mustafa da fazla sırıtmadı. Uzun zamandır forma giymesini beklediğim Berat Ali de sağ açıkta başarılı işler yaptı. Çalıştı, boğuştu... Bana göre sınıfı geçti. Ancak Teknik Direktör Yılmaz Vural ın oyuncu değişiklikleri için geç kalması belki de bizi golden etti.
Gelelim kaybedilen maçın en önemli anına. Yani kınaya. Sakaryaspor taraftarları protokol tribününü devre arasında kına yağmuruna tuttu. Heralde yöneticiler kına yaksın istediler. Ancak ne Başkan Erdal Taşkın ne Sermet Şükür stada gelmediler bile. Açıkçası stada bile gelmeyen bir başkan ve yönetiminin hala bu kulübün başında durmasına gerek yok. Şu saatten sonra Sakaryaspor daki görevlerinden acilen istifa etsinler. Zaten kulüp için ortalıkta dolandıkları da yok. Sakaryaspor dan daha önemli işleri olsa gerek.
Bu maçtaki tek güzellik ise iki takım taraftarlarının dostluk rüzgarı estirmesi oldu. Keşke Türkiye deki tüm liglerde taraftarlar arasında bu tarz kardeşlikler olsa. Ne küme düşme, ne maç kaybetme ne de başka birşey... Hiç bir şey bu dostluğu bozmasın. Böyle görüntüleri görünce soğuduğum futboldan zevk almaya başlıyorum. Tebrikler Tatangalar, tebrikler Göztepeliler...