Rakipler silindirik! Nereye geldiğini bilemedi.
Densizlik edip önde bastı.
Ekmeğimize tereyağı sürdü.
Kendi ipini kendi çekti. İnfaz timi, işini bitirdi...
Tribün, her zamanki gibi…
İstiklal Marşı’nda atkılar açıldı.
Bayrakları, tezahüratı, Meksika dalgası.
Bir de meşale yanmasaydı….
Doğal olmayan doğa olayı…
Kayıt altına almak için TRT bile özel ekip gönderdi.
Yeniden doğuşu belgeledi!
TFF Temsilcisi, gözlemcisi, rakip takım Bergama
Belediyesi…
Hepsi ağızları açık izledi.
Şeref Tribünü, VİP Tribünü…
Dünün tek can sıkıcı yanı, açık kale arkası…
Cefakar taraftarı yağmurdan ıslandı.
Soğuk havada içim yandı.
O aralar telefonum çaldı.
Arayan açık kale arkasında sırılsıklam ıslanan
bir arkadaşımdı.
Kurduğu cümle beni rahatlattı.
“Yürekten mücadeleyle yorulan, sevgiyle yoğrulan
takım ıslanılmaz mı?” dedi.
Bunun adı, sevgi yağmuru…
Seveni ıslatır mı?
Maçın hakemi de güya Antalyalı…
Düdükleri de Bergamalı!
Ya taraflıydı ya da hatalı…
Skoru belirlemek ne ona kaldı.
Ne de bozuk skorborda!