Bir Fotoğraftan Bugüne; Sakarya'da Spor Nereden Nereye ?
1970’lerin sonunda Türkiye Amatör Lig Şampiyonu olan Karadenizspor’un o tarihi fotoğraf kareleri; sadece bir kupayı değil, toprak sahalarda yoğrulan karakteri, gerçek dostluğu ve bugün mumla aradığımız bir spor kültürünü anlatıyor.
Bazı fotoğraflar vardır; yalnızca geçmişi değil, bir dönemin ruhunu, köklü dostlukları ve kuşaktan kuşağa aktarılan bir spor kültürünü anlatır…

Bana bu tarihi kareleri ulaştıran ve geçmişin o kıymetli tanıklığını aktaran ise, o günün Karadenizspor futbolcusu, bugünün ise şehrimizin saygıdeğer ağabeylerinden kıymetli büyüğüm İsmail Yenice.
1970'lerin sonları… Dönemin Türkiye Amatör Lig Şampiyonu Karadenizspor. Teknik Direktör Nejat Tayman, yardımcısı ise babam Bayram Seba. Nejat Hoca ile babamın yol arkadaşlığı, 1968 yılında Samsunspor'un şampiyonluk dönemine kadar uzanıyordu. Futbolun bir araya getirdiği bu iki isim, yıllar boyunca birbirinden ayrılmayan iki kadim dost ve yol arkadaşı oldu.

Babam, 1980'li yıllarda Sakaryaspor'da da görev aldı ve 1987 yılında aramızdan ayrıldı. Yıllar sonra bana da onun bıraktığı bu izden yürümek, Sakaryaspor'da ve şehrimizin spor yönetiminde sorumluluk almak nasip oldu.
Dün babamla Nejat Tayman arasındaki o sarsılmaz dostluk ve iş birliği nasılsa, bugün de o günlerin sahadaki tanığı, şehrimizin ağabeyi İsmail Yenice gibi kıymetli büyüklerimiz bu hafızanın en canlı temsilcileri. Bizler de görev aldığımız dönemlerde, bu isimlerden miras kalan sorumluluk bilinciyle şehrimize değer katmanın gayretini taşıdık. Çünkü o kültürde spor yöneticiliği bir makam ya da vitrin meselesi değil, şehre duyulan aidiyetin ve borcun bir gereğiydi.
Üreten Şehirden Savrulan Şehre…
Bugün İsmail Abimin benimle paylaştığı bu toprak saha fotoğraflarına bakarken insan ister istemez geçmişle bugünü kıyaslıyor. İmkânsızlıklar içinde Türkiye şampiyonlukları yaşayan, Türk futboluna yıldızlar ve güçlü spor adamları yetiştiren, spor kültürüyle Türkiye'ye örnek olan bir şehirden; bugün sporun ne hale getirildiği, nerelere savrulduğumuz ne yazık ki apaçık ortada.

Yönetimsel savrulmaların, plansızlığın ve sahipsizliğin bu şehrin sporunu getirdiği nokta gerçekten düşündürücü. Altyapısından yönetimine, amatöründen profesyoneline kadar üreten kimliğimizi yitirdik; o eski heyecanı ve kurumsal aklı mumla arar hale geldik. Oysa mesele hiçbir zaman yalnızca sahadaki skorlar ya da tabeladaki sonuçlar değildi; yıllar içinde ilmek ilmek örülen o büyük spor kültürünün, birlikteliğin ve ortak aklın tüketilmiş olmasıydı.
Bir Şampiyonluktan Çok Daha Fazlası
Benim için bu fotoğraflar bir kupadan, bir şampiyonluktan çok daha fazlası… Çamurlu sahalarda verilen bir dönemin alın teri, unutulmaz dostlukları ve babamdan bana miras kalan bir sevdanın hatırası.
Bu vesileyle; başta babam Bayram Seba olmak üzere, kadim dostu Nejat Tayman'ı ve bu şehrin sporuna ömrünü vermiş tüm değerlerimizi rahmet, minnet ve saygıyla anıyor; o günlerin canlı tanığı, kıymetli büyüğüm İsmail Yenice nezdinde tüm ağabeylerimize sağlıklı ve uzun ömürler diliyorum.
