Gittik Yendik Geldik
Elbette böyle bir durumda inananın zaferi olacak bu son kader maçında son doksan dakikanın bitişinde gülen taraf Sarı-Kırmızılı ekibimiz oldu.
Elbet var bu zaferin mimarları. Hem de küçümsenemeyecek kadar büyük bir mimar. “Kim” diye sormanıza gerek var mı bilmem , amma bu mimar kesinlikle Yılmaz Ekşi. Kabul edersiniz yada etmezsiniz. İçinize sindirirsiniz yada sindirmezsiniz. Bana göre böyle ayrıntılara girmeyecem.
Ama ilk 5 haftayı bir hatırlayın. Elde 1 puan var. Takımda antrenör yok. İnanç kalmamış gibi gözükse de , sahada mücadele eden tüm futbolcu kardeşlerim başlarında daha sonra çok değerli ağabeyleri Serdar Ergelen getirildi.
Tabi bu kararın sahibi , sevgili Ekşi kardeşim aynı zamanda kendine öz güveni olan sevgili Serdar kardeşim. Sonuç ortada 26 haftalık periyotta Bölgesel Amatör Lig’de (BAL) tek bey var ilimiz de o da Karasuspor. Helal olsun. İlçemizin futbol adına bu radikal kararı alan yiğitlerimize.
Gelelim Afyon İscehisarspor maçının öyküsüne. Güzel bir Pazar günü başladı deplasman hareketimiz. Tüm futbolcu kardeşlerim toplanma saatimiz 11:30 hareket saatimiz 12:00 oldu. Takım otobüsümüz geldi Stadın yanına 1200’De de tabiri caiz ise teker dönmeye başladı koyulduk Afyon güzergahına.
“Vira Bismillah umut ile “umutsuzluk kardeşçesine vardığımızda Afyon’a orda anladım ki , herkesin gözünde bir ışık. “Ne olursa olsun mutlak surette Sakarya’ya güle oynaya döneceğiz inancı “ tüm futbolcu kardeşlerimde. Nitekim de öyle oldu.
Maç sonunda gülen taraf biz olunca , insan ne de hoş bir keyifle dönüş yolculuğu yapıyor. İnanın bu dönüş yolunda yol bitmesin istiyor herkes. Bir keyif , bir pür neşe olsun arada bir nasiplensek de , herkeste Karasulu olmanın birliği var. Gülen yüzlerde hiç yapmacık bir sevgi değil , bunu anlamak değil yaşamak lazım o anı.
Maç öncesi elbette herkesin kafasında soru işaretleri vardı. Hatta Yılmaz Ekşi , bir ara bana dönüşümüz zor olacak serzenişinde bulunsa da sahaya çıkan 11 aslan , artı türbinde bulunan 100 kadar taraftar , Karasuspor’un zaferle döneceği işareti vardı.
Maça gelince inanın başlama düdüğünden , bitiş düdüğüne kadar sahada renklerinde aldığı ateş gibi bir Karasuspor vardı. Kaleci Cemal , Emircan , Mennan , Mesut , kaptan Orhan , Onur , Semih , Mert , Uğur , Serdar ve A.Kadir. Baskılı oynayan biz. Gol arayan biz. Atak üstüne atak yapan yine biz ve elbet bu akıllı futbolu oynarken , eksiğimiz olana gol 25’nci dakikada Mennan’ın sol taraftan kestiği güzel ortayı Karasu’nun çocuğu , Semih Bayrak topu fileler ile buluşturdu.
Baskılarımız devam ederken , İscehisarlı futbolcular mağlup olmanın verdiği öfkeyi sahaya yansıtınca , Orta Hakem Osman Susamış tarafından bu öfkenin bedeli olan kırmızı kartı gösterdi. Rakip 10 kişi kalınca gol aramaya devam eden Karasuspor , nihayet ilk devrenin bitimine 1 dakika kala , haftalardır gole hasret olan golcümüz Uğur Arda’nın kafasından golü buldu.
Karasuspor ilk devreyi 2-0 tamamladı. İkinci devre oyuna daha hızlı başlayan taraf yine Karasuspor idi. Ancak beklenen goller olmayınca , sahadan gülen ve zafer ile dönen takım olduk. Tabi maç içinde bir takım olumsuzluklar olmuş , Başkan Hasan Özkan dahil olmak üzere yaklaşık 9 kişi göz altına alındı ifadeleri alınmak için.
Bu tip olaylar her maçta oluyor. Bundan sonrada olması muhtemel. Keşke hiç olmasa. Ama futbolun bir güzelliği de bu neyse. Sonuçta bu 9 arkadaşımız serbest bırakılıp , sağ salim geçte olsa Karasu’ya döndüler. Sevindirici olan bu. Gerçi bu son maç için yazacaklarım bu kadar . Şen ve esen kalın.