Bir Zamanlar Sakarya

Stat Ali Sami Yen. Tarih 28 Şubat 1982. O zamanlar fırtına Sakarya. Rakip Fenerbahçe maç İstanbul’da. Fenerbahçe’den gelenlerle bizim takımı hazır kıt’a. Standart Liege’den gelen Erhan Önal Fener’de kadroda. Düdük Hakem Talat Tokat’ta. Tribünler  tıklım tıklım inliyor Sakarya, Sakarya diye adeta.

Adapazarı akmış İstanbul’a.İnanmış seyirci hepsi kale arkasında. Yağmur tepemize, tepemize yağıyor, adeta bardaktan boşanırcasına; ama kimin umurunda. Şemsiye bizi sadece psikolojik olarak rahatlatıyor o anda. Zira her yerimiz ıslanmış  durumda.

YAĞDI YAĞMUR

Destek mükemmel, destek fena. Biz çok iyiyiz,Fenerbahçe ise oynuyor şampiyonluğa. “Fenerbahçe Şampiyon olacak –mış”  sloganı ilk olarak o maç da çıkıyor ortaya. Başkan Tepe kalkıyor eliyle işaret edip, “Oturun, susun öyle bağırmayın” diyor ama nafile, bakar mı taraftar bir lafa. Slogan çıktı bir kere ve cuk diye oturdu o anda, bağırmadan olmuyor, inliyor İstanbul sesi hala kulaklarımda. Maç sert geçiyor, kartlar havada uçuşuyor, Turgay, Osman, Tuna daha çeyrek saat dolmadan sarıyı görüyorlar ilk yarıda. Zemin ağır, Sakarya ayakta. İlk yarı bitiyor. Beraberlik  hiç yoktan iyidir  ne  ala. Başlıyor ikinci yarı, Sakarya döktürüyor hala. Dakika 64 Tuna ceza yayının ortasında dalıyor çalımlarla,kaleci kova Yaşar çıkıyor karşısına, basıyor çalımı  Yaşar’a. Şimdi kale boş tribünler  ayakta, çekiyor Yaşar vurdurmuyor Tuna’ya.Tuna yerde, gözümüz Tokat’ta, Tokat çalıyor  düdüğü veee meşin yuvarlak penaltı noktasında.

YENAL ATTI GOL OLDU

Foto muhabirleri bu kez yer değiştiriyor hepsi geçiyor Fenerbahçe kale arkasına. Topun başında ise Yenal Kaçıra. Kaçırmaz biliyoruz, bekliyoruz heyecanla. Nefesler tutulmuş tık  nefesiz hepimiz o anda. Sadece yağmurun sesi geliyor kulaklara.Yenal geliyor çakıyor şöyle bir topa, Yaşar’ı sağından, buluşturuyor ağlarla. Düğün benim, bayram benim, kim bakar şimdi yağmurun ıslattığı elbiseye ve şapkaya. Şemsiyeyi sallıyorum o anda sahaya. Sarılıyoruz ona buna, tanıdık tanımadık arkadaşa. Yıkılıyor tribünler, bağırıyoruz, dudaklarımızdan sadece ve sadece dökülen Sakarya. Sesimiz kısılıyor,  bağıramıyoruz,  bitiyor maç. Kazanan Sakarya. Tribünlerden edilen küfürler gırla. Kızıyor Fenerliler en çok Coşkun’a. Fener yasta. Haklılar biraz da. Kazanmış Sakaryam kimin umurunda. Fener’i yenmek ne demek; bizde o biçim hava. Takımı çağırıyoruz saha kenarına. Alkışlıyoruz onları avuçlarımız  patlarcasına. Ağlıyoruz sevinçten, ağılıyoruz gururdan, ağlıyoruz hepimiz. Gözyaşlarımız karışıyor yağmura, ağlıyoruz unutamıyoruz  anıyoruz hala.